Courgette in een kousje

Ergens in een warenhuis op de afdeling beenmode draalt een man.
„Heeft u ook pantykousen?”
„Ja hoor meneer, welke maat heeft u nodig?"
Uit zijn boodschappentas haalt de man een uit de kluiten gewassen courgette tevoorschijn.
„Het is voor hem. Ik weet niet welke maat hij heeft”
„Misschien deze kniehoge kous?”
„Mag hij hem even passen?”
De man frummelt aan de verpakking, een tikje onwennig, en haalt een huidkleurige nylon kous van het kartonnetje. Omdat er geen paskamers zijn voor courgettes trekt hij de kous zonder omhaal over de vrucht. Het past precies.
"Mooi. Deze neem ik.”
„Ze gaan per paar.”
„Ik heb geen paar nodig. Ik heb maar één courgette.”

Als een recept zo begint, verdient het het om uitgeprobeerd te worden. Hoe bizar ook. En dus ging ik aan de slag met een reuzencourgette, een vers pantykousje en een pond rietsuiker, teneinde een drankje te brouwen dat courgetterum moest heten.

Het recept wilde dat ik de courgette zou uithollen, volproppen met suiker, in een nylon kous hijsen en rechtop in een pot zetten, om het geheel vervolgens drie weken in een donkere kelder te bewaren. De suiker zou dan fermenteren en een alcoholische vloeistof produceren die geleidelijk zijn weg zou eten door het vruchtvlees van de courgette en zich, gefilterd door de kous, zou verzamelen op de bodem van de pot.

Dat was althans de theorie. In de praktijk blijkt zo’n gepantykouste courgette namelijk al na luttele dagen te beschimmelen. En het beloofde goddelijke lekvocht blijkt na drie weken meer gelijkenis te vertonen met de venijnigste soort acetonhoudende nagellakremover dan met zoiets als rum.

Het kan aan mij liggen natuurlijk. Misschien heb ik iets fout gedaan. Mijn pantykousje was antracietkleurig bijvoorbeeld en wie weet houden courgettes niet van antraciet. Of wellicht heerst in mijn kelder net niet het optimale klimaat voor courgetterum. Wie de moed heeft toch ook een poging te wagen, googlet ‘marrow rum’, en vindt diverse beschrijvingen voor deze intrigerende tak van huisvlijt. Maar zelf houd ik het voor gezien. Mijn courgettes gaan lekker in een pasta met spekjes en tomatensaus.

Voor 4 personen
350 – 400 gram penne
175 gram (biologische) spekreepjes
2 niet al te forse courgettes, in kleine blokjes
400 ml tomatenpassata
een handje verse basilicum, in reepjes
versgeraspte Parmezaanse kaas

Kook de pasta al dente. Bak intussen de spekreepjes uit. Voeg handje voor handje de courgetteblokjes toe en bak ze omscheppend mee. Schenk de tomatenpassata erbij en breng aan de kook. Breng de saus op smaak met zout en versgemalen peper en hussel door de pasta. Bestrooi met basilicum en geef de Parmezaanse kaas er apart bij.